Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/11880 K.2022/6296

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a.

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ...’in Düzce Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından hazırlanan 06/11/2015 tarihli raporda hırsızlık ve İş yeri dokunulmazlığının ihlali fiillerini algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğine sahip olduğunun saptanmasına karşın, 11/05/2015 tarihli sosyal inceleme raporunda, suça sürüklenen çocuk hakkında Abant İzzet Baysal Üniversitesi’nden alınan özürlü sağlık kurulu raporuna göre nörogenetik derecede zeka geriliği teşhisi ile %70 oranında engeli bulunduğunun belirtilmesi karşısında;

her iki rapor arasında oluşan çelişkinin giderilmesi bakımından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/2. maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas dairesi veya Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibariyle üzerine atılı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali fiillerinin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığı konusunda rapor alınarak her iki rapor arasındaki çelişki giderilmek suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,