Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/12046 K.2022/316

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Tekerrüre esas alınan Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12/11/2010 tarihli, 2009/1646 Esas, 2010/1759 Karar sayılı ilamına konu hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 11ay 10 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyet kararının, temyiz incelemesine konu dosyadaki suç tarihi olan 19/02/2011 tarihinden sonra 18/09/2014 tarihinde kesinleştiğinin ve bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağının; ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki 24/01/2011 tarihinde kesinleşen Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/12/2010 tarihli ve 2009/1544 Esas, 2010/1683 Karar sayılı ilamına konu iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen 10 ay hapis cezasından ibaret olan mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,