KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2021/12073 E., 2024/1817 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Şubat 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/261 E., 2016/383 K.
- Suç
- Konut dokunulmazlığının ihlâli
- Hükümler
- Mahkûmiyet
- Temyiz edenler
- Sanıklar
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
527 kelime·3 dk okuma·5 bölüm
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Erciş Cumhuriyet Başsavcılığının 29.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında katılanın ikametine rıza dışı girmelerine ilişkin eylemlerine uyan TCK'nın 116/1, 119/1-c ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Erciş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2016 tarihli ve 2015/261 Esas, 2016/383 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, TCK'nın 116/1, 119/1-c, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ...'in cezasının TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine, sanık ... hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanık ...'in temyiz isteği; kararın temyizen incelenmesi talebine ilişkindir. 2.Sanık ...'ın temyiz isteği; kararın usûl ve yasalara aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Sanık ...'nın katılanın kızı, sanık ...'in ise katılanan damadı olduğu, sanıkların olay tarihinden bir süre önce anlaşamadıkları için ayrı yaşadıkları, sanık ...’nın katılanın Turgutlu'daki ikametinde 9 ay kadar kaldığı, eşyalarını da suça konu Acıpayam'daki katılanın ikametine bıraktığı, sanık ...’nın Acıpayam'daki ikamette hiç kalmadığı, olay tarihinde katılanın Manisa'da bulunduğu, sanıkların da katılanın iddiasına göre Acıpayam'daki ikametin kapı kilidini kırarak içeri girip kendilerine ait eşyaları alarak nakliye aracı ile götürdükleri, olayı katılanın komşusu tanık ...’ün gördüğü ve katılana haber verdiği,
sanık ...’nın alınan savunmasında kendisinde bulunan anahtar ile ikamete girerek kendisine ait eşyaları aldığını beyan ettiği, sanık ...’in ise suçlamayı kabul etmediği anlaşılmıştır.
2. Katılan hükümden sonra sunduğu 16.06.2021 tarihli dilekçesi ile sanık ... hakkındaki şikâyetinden vazgeçtiğini bildirmiştir.
IV. GEREKÇE
28.03.2015 tarihli tutanak, olay yeri inceleme raporu, katılan beyanı, sanıkların tüm aşamalardaki savunmaları ve tanık ... beyanı ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,
hükümlerde hukuka aykırılık bulunmadığından sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, sanıklara yüklenen eylemin TCK’nın 116/1 ve 119/1-c maddelerinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu oluşturduğu, atılı suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikâyete bağlı bulunmadığı, bu nedenle katılanın şikâyetten vazgeçmesi nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilemeyeceği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/12073, K. 2024/1817, 7 Şubat 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama