Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/12175 K.2024/290

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz eden sanığın hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Her ne kadar katılan sıfatının ... yerine kurumu temsile yetkili İçişleri Bakanlığına verilmesi gerekiyor ise de; dosya içerisinde yer alan ...'nün 9 Haziran 2016 tarihli yazısında; kamu malına zarar verilmesi eylemi nedeniyle Avukat ... tarafından hazırlanan katılma dilekçesinin sunulduğu belirtilmiş, yazı ekinde yer alan temsil yetkisi konulu evrakta İçişleri Bakanlığı tarafından Emniyet Genel Müdürlüğünü temsil etmek üzere yetki verilen avukatların listesi içerisinde adı geçen avukatın isminin bulunduğu,

İçişleri Bakanlığı'nı temsilen avukatın duruşmalara dahil edildiğinin kabul edilmesi gerektiği, gerekçeli kararda katılan olarak hatalı şekilde ... yazılmış ise de, bu hususun mahallinde düzeltilebileceği.

Mahkemece suçtan zarar gören kurumun bakımından katılma talebi bakımından bir hüküm kurulmadığı, ancak suçtan zarar gören kurumun katılan sıfatıyla anıldığı tespit edilmekle, suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığı'nın katılan olarak dava duruşmalara kabulüne karar verilmekle yapılan incelemede;

Şikâyetçi polis memuru ...'un yargılama sırasında dinlenilmesinde, zarar gören resmi aracın kendi servisleri tarafından herhangi bir bedel ödenmeksizin yapıldığını beyan ettiği, sanığın ise Emniyet'e gittiğini ve bir zarar olmadığını söylediklerini savunduğu, bu durumda zarar miktarı tespit edilerek zararın giderilmesinin sağlanması için tevdi mahalli tayini gerekirken Mahkemece, sanığın kovuşturmaya başladıktan sonra karar verilmeden evvel zararı tazmin etme iradesini gösterdiği anlaşıldığından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılmış ise de aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak;

Sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Eskişehir 2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 2006/331 Esas, 2007/391 Karar sayılı ilâmıyla 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1 maddesi uyarınca verilmiş 6 ay hapis cezasına ilişkin ilamının yerine getirme tarihinin 22.10.2012 olduğu, 3 yıllık tekerrür süresinin 22.10.2015 tarihinde dolduğu, bu sebeple bu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adlî sicil kaydının incelenmesinde Eskişehir 6.Asliye Ceza Mahkemesinin, 2010/26 Esas, 2010/644 Karar sayılı ilâmıyla 5237 sayılı Kanun'un 153/1. maddesi uyarınca verilen ve 02.05.2014'te yerine getirilen 6.000,00 TL adli para cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine "Sanık hakkında Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2010/26 Esas,

2010/644 Karar sayılı ilâmıyla 5237 sayılı Kanun'un 153/1. maddesi uyarınca verilen ve 02.03.2014 tarihinde yerine getirilen 6.000,00 TL adlî para cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,