Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/12238 K.2021/17192

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2011/274-300 27/11/2010 tarih; 06/12/2008 gün 144-234, 23/09/1974 gün 224-408 ve 16/04/1973 gün 213-345 sayılı kararlarında açıkça vurgulandığı üzere temyiz süresinin geçirilmesinden sonra eski hale getirme başvurularını değerlendirme yetkisinin Yargıtay'da olduğu belirtilmiştir.

Sanık ... 06.01.2021 tarihli dilekçesinde, hakkında verilen hükmün tarafına tebliğ edilmediğini, o tarihlerde askerde olduğunu, mağdur durumda olduğunu, bu mağduriyetini giderilmesini istediğini, kendisine yeniden temyiz hakkı verilerek dosyasını üst mercilere göndermek istediğini talep ettiği, mahkemesince aldırılan terhis belgesine göre , sanığın askere sevk tarihinin 23.05.2012 olduğu ve 12 aylık er statüsünde olduğu, fakat sürekli firar ettiği ve hapis cezaları aldığı için askerliğinin uzadığı ve 25.07.2014 tarihinde askerliğe elverişli olmadığı için terhis edildiği, anlaşılmıştır.

Sanığın yokluğunda açıklanan kararın 06.08.2013 günü, sanık ...’ya askeri birlik içerisinde ulaşılamadığından bahisle nizamiye nöbetçi astsubayına tebliğ edildiği, hükümlünün bu tarihte firar olduğu, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14/1. maddesi ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 22. maddesi hükümleri uyarınca kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste yapılması yerine, nizamiye nöbetçi astsubayına yapılan tebliğ işlemi geçersiz olacağından, öğrenme üzerine gerçekleşen temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1)Sanık hakkında katılanlar ... ve ...’ya yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların itiraz yasa yoluna tabi olduğunun anlaşılması nedeniyle aynı Kanun'un 264. maddesi uyarınca itiraz mahiyetinde kabul edilmesi gereken temyiz talebinin merciince değerlendirmek üzere, incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE,

2)Sanık hakkında katılanlar ... ve ...’ya yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın, temyiz dışı sanıklar ile birlikte, katılanlara ait büyükbaş hayvana av tüfeği ile ateş etmek suretiyle yaralanmasına sebep olması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan, TCK’nun 151/1. maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin, 15/03/2013 olan karar tarihinden, incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

3)Sanık hakkında katılanlar ... ve ...’na yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.