Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/12307 K.2024/1856

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemenin, 13.06.2013 tarihli ve 2013/47 Esas, 2013/270 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, kararın 03.07.2013 tarihinde kesinleşmesinin ardından denetim süresi içinde sanığın 06.08.2015 tarihinde mala zarar verme suçunu işlediği ve bu suçtan yapılan kovuşturma sonucunda Erzurum 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2015/345 Esas, 2016/192 Karar sayılı kararıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 52/2-4 maddeleri gereğince 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

akabinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın açıklanması için ihbarda bulunulması sonucu önceki hükmün açıklandığı anlaşılmakla, hükmün açıklanmasına esas alınan 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde düzenlenen suça dair mahkûmiyetin karar tarihinden sonra 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile uzlaşma kapsamına alındığı ve henüz uzlaşma işlemlerinin yapılmadığı,

sanığın güncel adlî sicil kaydının incelenmesinde deneme süresi içinde 23.04.2016 tarihinde işlediği 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a maddesine uyan kamu malına zarar verme suçuna istinaden Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2017 tarihli ve 2016/304 Esas, 2017/109 Karar sayılı 10.11.2017 tarihinde kesinleşen hapisten çevrili 3.000,00 TL adlî para cezası ilâmı nedeniyle hükmün açıklanması koşulları oluştuğundan, hükmün açıklanmasını gerektirmeyen karar nedeniyle hükmün açıklanmış olması sonuca etkili görülmeyerek yapılan incelemede;