Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/12352 K.2024/8876

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ve katılan vekilinin temyiz isteminin kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Kısa kararda, sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hüküm yönünden, uygulama maddesinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a. maddesi yerine aynı Kanun'un 151/1-a. maddesi olarak yanlış yazılmasının, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olduğu ve Mahkemece de sehven yapılan bu hatanın düzeltildiği belirlenmiş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kendisini vekille temsil ettiren katılan kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesi gereğince maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,