Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/12456 K.2024/7795

Sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın, 05.05.2014 tarihinde, gece saat 03.00 sıralarında, katılanların ikametgâhlarının etrafı duvarla çevrili olan bahçesine izinsiz girerek, evin balkonuna çıkması biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 116/1-4. maddelerinde öngörülen konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu oluşturduğu, bu söz için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, 30.03.2015 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,