Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/12580 K.2024/9734

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanıkların katılana ait aracın lastiklerini söküp alarak hakkında takipsizlik kararı verilen ...'e sattıkları ve yakalandıklarında eşyanın satıldığı yeri göstererek buradan ele geçirilmesini ve katılana iadesini sağladıkları olayda ...'in zararının giderilip giderilmediği tespit edilmeden sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesinin uygulanması,

2.Hükmün gerekçe kısmında temel cezanın asgari hadden tayininin yeterli olduğu belirtilmesine rağmen teşdiden hüküm kurulmak suretiyle hükümde çelişkiye sebebiyet verilmesi,

3.Failin kişiliği hususunda ayırt edici bir gerekçe gösterilmeden sanıklar hakkındaki temel cezaların farklı tayin edilmesi,