Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/12583 K.2024/4106

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanık hakkında düzenlenen 07.05.2015 tarihli iddianamenin suçtan zarar gören Belediye Başkanlığı'na 08.05.2015 tarihinde usûlünce tebliğ edildiği, Belediye vekilinin duruşmalardan haberdar olduğu ve katılmayacağı yolunda mazeret dilekçeleri verdiği, ancak dilekçeyle veya duruşmaya katılarak suçtan zarar gören sıfatıyla davaya katılmak istendiği yolunda bir beyanda bulunmadığı anlaşılan yargılamada; usûlünce katılan sıfatını elde etmeyen suçtan zarar gören Belediye vekilinin sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı itiraz kanun yoluna başvurusunun reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden kabulüne karar verilmesi sonrası sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2. Kabule göre de;

Kamu kurumuna ait binadan hırsızlık yapılması nedeniyle eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesine uyduğunun gözetilmemesi,