Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/12633 K.2022/14094

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 22/12/2014 tarihli 2013/32221 E – 2014/30830 K sayılı bozma ilamında, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi nedeniyle kurulan hükümde TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması ve 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın gözetilmesi gerektiği belirtildiği halde, bozma sonrası yine TCK’nın 119/1-c maddesi uygulanmaksızın hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış.

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/04/2012 tarihli 2009/470 E. 2012/369 K sayılı kararında sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmolunan 10 ay hapis cezasının, TCK’nın 51. maddesi gereğince ertelendiği, hükmün yalnız sanık müdafii tarafından temyiz edildiği, Dairemizin 22/12/2014 tarihli 2013/32221 E. 2014/30830 K sayılı ilamıyla kararın bozulduğu, bozma ilamına uyulmasından sonra Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/05/2015 tarihli 2015/38 E. 2015/377 K sayılı kararıyla sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suçtan mahkum olması nedeniyle açıklanırken, Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/04/2012 tarihli 2009/470 E. 2012/369 K sayılı ilamıyla verilen erteleme kararının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık için kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, temyize konu hükümde sanık hakkında hükmolunan 5 ay hapis cezasının ertelenmemesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine muhalefet edilmesi,