Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/12636 K.2024/9652

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa ait adli sicil kaydında yazılı olan ve tekerrüre esas alınan Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2012 tarihli ve 2011/724 Esas, 2012/254 Karar sayılı ilâmına konu mahkûmiyet hükümlerinin, Mahkemenin 19.10.2020 tarihli ek kararı ile tüm sonuçlarıyla birlikte düşürülmesine karar verildiği anlaşılmakla; bahsi geçen ilâmın 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydına göre başka da tekerrüre esas alınabilecek mahkûmiyetinin bulunmaması,