Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/1269 K.2021/16046

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılan ...’ın yokluğunda verilen Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 27/10/2015 tarihli kararının katılanın MERNİS adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edildiği anlaşılmakta ise de, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre, öncelikle katılanın beyan ettiği, en son adrese tebliğ edilmesi,

bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılması gerekirken, doğrudan MERNİS adresine tebligat yapılması nedeniyle katılana yapılan tebligat usule uygun olmadığından,

CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunan katılan ...’a gerekçeli kararın tebliğiyle, tebligat belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

2- Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 27/10/2015 tarihli kararının sanık müdafileri avukatlar Faruk Öztaş ve ... tarafından ayrı ayrı temyiz edildiği, mahkemenin 08/02/2016 tarihli ek kararıyla müdafilerin temyizleri farklı gerekçelerle ayrı ayrı reddedildiği ancak bu ek kararın müdafiilere tebliğ edildiğine ilişkin evrakların dosya arasında bulunmadığı ve müdafilerin ek kararı da ayrı ayrı temyiz etmiş olmaları nedeniyle, mahkemenin 08/02/2016 tarihli temyizin reddine ilişkin ek kararların sanık müdafileri avukatlar Faruk Öztaş ve ...’e tebliğ edildiğine ilişkin tebligat evraklarının dosya arasına konulup sonucuna göre durumun takdir edilmesi için, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,