Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/12754 K.2021/17543

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Menderes 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 23/06/2011 tarihli ve 2010/1071 E. - 2011/603 K. sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, kararın 15/08/2011 tarihinde kesinleşmesinin ardından denetim süresi içinde 30/06/2014, 01/07/2014 ve 02/07/2014 tarihlerinde ‘‘tehdit ve hakaret’’ suçlarını işlediği ve bu suçlardan yapılan kovuşturma sonucunda Menderes 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2016 tarihli ve 2015/247 E. -2016/230 K. sayılı kararıyla TCK’nın 106/1. maddesinin 1. cümlesi gereğince 2 kez 3.740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

TCK’nın 125/1-4. maddeleri gereğince kesin olarak 2 kez 1.740 TL adli para cezasına karar verilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın açıklanması için ihbarda bulunulması sonucu önceki hükmün açıklandığı anlaşılmakla, hükmün açıklanmasına esas alınan söz konusu karar tarihinden sonra CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile TCK 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı, UYAP üzerinden yapılan incelemede sanık hakkında tehdit suçundan verilen mahkumiyet kararları temyiz edilmiş ve bu suç bakımından verilen cezanın kesinleşmemiş ise de;

suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan TCK'nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen tehdit ve uzlaşma kapsamında olan hakaret suçlarının birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı; ancak hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaşmaya tabi hale gelmesi ile hakaret suçunun da uzlaşmaya tabi hale geleceği;

ancak sanığın UYAP'tan alınan adli sicil kaydına göre, 5 yıllık denetim süresi içinde işlediği ve hükmün açıklanmasını gerektiren Menderes 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 15/06/2016 tarihli ve 2016/186 E. - 2016/392 K. sayılı ilamına konu kesinleşen mahkumiyetinin bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan sanık hakkında 23/06/2011 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara atıfta bulunmakla yetinilerek gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

2-Dava dosyasındaki soruşturma evraklarının onaysız fotokopi olduğu anlaşılmakla; fotokopi olan evrakların aslı veya onaylı suretleri denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konulmadan yargılamaya devamlı yazılı şekilde hüküm kurulması,