Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/12792 K.2021/13040

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: ... Cumhuriyet savcısının 28/02/2020 tarihli temyiz isteminin sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olduğu, sanık ... müdafiinin temyiz istemininde sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; I-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2015 tarih, 2014/268-29 sayılı ilamı ile sanık hakkında, mala zarar verme suçundan mahkumiyet kararları verildiği, bu kararı sanık müdafiinin temyizi ile Dairemizin 21.05.2019 tarih, 2018/5309 esas sayılı ilamı ile mala zarar verme suçu yönünden yapılan incelemede, temyiz isteminin reddine karar verildiği ve hükmün bu şekilde kesinleşmesine rağmen; ...

1. Asliye Ceza Mahkemesince kesinleşmiş karara konu mala zarar verme davasının yeniden esasa kaydedilip, mükerrer olarak yeniden kurulan 19.02.2020 tarihli hükmün hukuki değerden yoksun, bu hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz istemininde mahkemesince kesin karar olduğundan bahisle 14.08.2020 tarihli ek karar ile reddine karar verilmiş ise de, tüm bu hükümlerin yok hükmünde olduğu, bu bakımdan hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olmadığından, sanık müdafiinin konusu bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümler yönünden temyiz itirazlarına gelince; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıkların adli sicil kaydında görülen ilamların hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması ve bu kararların kesinleşmiş mahkumiyet hükmü niteliğinde olmaması, 5271 sayılı CMK’nın 231/8. maddesine 28.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Yasa’nın 72. maddesiyle “denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” cümlesi eklenmiş ise de, daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların kesinleşme tarihi itibariyle engel oluşturmaması karşısında;

zararı da duruşma aşamasında giderdiği anlaşılan sanıklar hakkında hüküm kurulurken, CMK’nın 231. maddesinin 6 fıkrasının (b) bendinde yer alan ölçüt değerlendirilmek suretiyle sanıkların tekrar suç işlemeyeceği yolunda kanaate ulaşılarak hırsızlık suçundan tayin edilen ceza ertelendiği halde, “Sanıklar hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine rağmen denetim süresi içerisinde yeniden suç işlemeleri sebebiyle...” şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile erteleme müessesesinden daha lehe olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,