Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/12888 K.2024/5064

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin suçun vasfına yönelik olduğu, temyiz talebinin, verilen adlî para cezasının miktar itibarıyla kesin olduğundan bahisle, Mahkemenin 16.05.2016 tarihli ek kararı ile reddedildiği, o yer Cumhuriyet savcısının bu ek kararı da temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede; O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, suçun vasfına yönelik olması nedeniyle hükmün temyizi kabil olduğunun anlaşılması karşısında, temyiz talebinin reddine dair Mahkemece verilen 16.05.2016 tarihli ek karar kaldırılarak 15.04.2016 tarihli karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa ait küçükbaş hayvanların, sanık tarafından kapısı açık ağılda, çevreye zarar vermelerine dair önlem alınmadan bırakılması nedeniyle, hayvanların katılana ait bahçeye girerek, Çine Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/12 D.İş sayılı doyasında yapılan keşif sonrası düzenlenen 25.09.

2014 tarihli bilirkişi raporuna göre, katılana ait zeytinliğin 28.500 M2 lik kısmında 5-6 yaşlarında deliceden aşılanma suretiyle sofralık zeytin mahsulü verebilecek 110 adet zeytin ağacını yemek suretiyle toplamda 1.650,00 TL'lik zarar verdiklerinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 152/1-c maddesinde düzenlenen nitelikli mala zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanun’un 151/1. maddesi gereği hüküm kurulması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi,