Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/13298 K.2023/8796

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesinin 5. fıkrasına göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığı ve 5271 sayılı Kanun'un 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından şikâyetçi sanık ...’un temyiz dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın bu suç yönünden incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2- Şikâyetçi sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, şikâyetçi sanık ...’un temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

3- Şikâyetçi sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Şikayetçi sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan beraat kararı verildiği, sanığın bu kararı temyiz etmekte hukuki bir menfaatinin olmadığı gibi beraat kararının gerekçesine yönelik bir temyiz itirazı da bulunmadığından şikâyetçi sanığın temyiz talebinin isteme aykırı olarak REDDİNE,

4- Şikâyetçi sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre şikâyetçi sanık ...’un diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a- Şikâyetçi sanığın, sanık ...’e yönelik eylemi bakımından; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, şikâyetçi sanık hakkında, sanık ...’e yönelik tehdit suçu bakımından uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre şikâyetçi sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b- 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak,

5271 sayılı Kanun’a, 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 saylı Kanun’un 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden.

Anayasa’nın 38. maddesiyle 5237 sayılı Kanun’un 7 ve 5271 sayılı Kanun’un 251. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,