KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2021/13303 E., 2024/1946 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Şubat 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/80 E., 2015/348 K.
- Suçlar
- Görevi yaptırmamak için direnme, kamu malına zarar verme
- Hükümler
- Mahkûmiyet
- Temyiz edenler
- Sanıklar
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
457 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik sanığın itirazının Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesince incelenerek 13.08.2015 tarih, 2015/794 D.iş sayılı kararı ile reddine karar verildiği ve sanığın temyiz isteminin kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Tüm sanıklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan ve sanıklar ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
1-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Sanık ... hakkında kurulan hükümde tekerrüre esas alınması gereken ilâmın belirtilmediği, sanığın adlî sicil kaydı incelendiğinde tekerrüre esas alınabilecek ilâmın 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçuna ilişkin olduğu anlaşılmakla, hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/2 fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi,
yine aynı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hâle geldiği anlaşılmış olup, tekerrüre esas alınan bu ilâm sebebiyle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2-Sanıklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Sanıkların polis aracına taş atarak zarar vermeleri şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a maddesinde tanımlanan kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, 27.05.2015 tarihli mahkûmiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/13303, K. 2024/1946, 8 Şubat 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama