Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/1350 K.2022/13327

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın suçu işledikten sonra 12/10/2013 tarihli sorgusunda ... ismiyle savunmada bulunduğu, ... hakkında yapılan yargılama sırasında Serkan’ın duruşmaya kendiliğinden gelerek olayla ilgisinin bulunmadığını, kardeşinin bu eylemi gerçekleştirdiğini belirtmesi üzerine, 10/02/2014 tarihli bilirkişi raporu ile kolluk tutanaklarındaki imzaların ...’a ait olmadığının tespit edildiği, bu ana kadar sanık ... tarafından yanlış kimlik bildirimi yaptığına yönelik beyanda bulunulmadığı ve iftiradan dönülmediği anlaşılmakla;

sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin şartları oluşmamasına rağmen TCK'nın 269/3 maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.