Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/13735 K.2021/20121

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

03/12/2015 tarihli duruşma zaptına göre.

Maltepe 2 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunan sanık ...’in SEGBİS vasıtasıyla ek savunması alındıktan sonra, Maltepe 1 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunan sanık ...’in SEGBİS ile hazır edilmesi için bağlantının sonlandırıldığı, böylece sanık ...’in yokluğunda, sanık ...’in ise SEGBİS vasıtasıyla yüzüne karşı hükmün açıklandığı belirlenerek ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.01.2007 tarih ve 2007/3-9 Esas, 2007/18 sayılı kararında belirtildiği üzere.

5271 sayılı CMK'nın 232/6 ve 34/2. maddeleri ile 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesine göre kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve şekli kuşkuya yer vermeyecek biçimde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanık ...’in karar tarihinde başka suçtan cezaevinde hükümlü olarak bulunduğunun anlaşılması karşısında,

CMK’nın 263/1.maddesi gereğince hüküm fıkrasına ‘tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurulabileceğinin’ de belirtilmesi gerektiği gözetilmeyerek sanık ...’in yanıltıldığı ve bu nedenle sanığın 07/01/2016 tarihli temyiz isteminin, öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek;

ayrıca sanıkların adli sicil kayıtlarına göre, kasıtlı suçtan 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum olduklarının anlaşılması karşısında, CMK’nın 231/6-a maddesinde gösterilen “Kasıtlı suçtan mahkum olmama” koşulu ile TCK’nın 51. maddesinde öngörülen "daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmeme" koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına ve verilen cezaların ertelenmesine karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

I) Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b. maddesi uyarınca belirlenen 3 yıl hapis cezasından TCK’nın 143. maddesi uyarınca 1/3 oranında artırım yapılırken 4 yıl yerine 3 yıl 9 ay hapis cezasına, devamında da aynı Kanun’un 35. maddesi uyarınca ¼ oranında indirim yapılırken 3 yıl yerine 2 yıl 9 ay 22 gün hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini ve konut dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Sultanbeyli (Kapatılan) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2012 tarih 2011/949 Esas ve 2012/95 Karar sayılı ilamında iki ayrı suçtan hükümlülük kararı bulunması karşısında; 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi gözetilerek, en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,

hüküm fıkralarından TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak yerine "Sanığın adli sicil kaydında yer alan Sultanbeyli (Kapatılan) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2012 tarih 2011/949 Esas ve 2012/95 Karar sayılı ilamındaki hırsızlık suçundan verilmiş 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü tekerrüre esas alınarak sanık hakkında hükmolunan hapis cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK

ONANMASINA,

II) Sanık ... hakkında mala zarar verme, 6136 sayılı Yasa’ya muhalefet ve resmi belgede sahtecilik ile sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Hüküm tarihinde farklı yargı çevresinde bulunan Maltepe 2 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...’e duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 03/12/2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2- 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunun 6.maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesine eklenen 4. fıkra gereğince “Hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçunun işlenmesi halinde, bu suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesi için şikayet aranmaz” hükmü gereği, mala zarar verme suçunun suç tarihi itibariyle şikayete tabi olmadığının anlaşılması karşısında; mala zarar verme suçunun 5237 sayılı TCK’nın 142/4. maddesi uyarınca şikayete tabi olmadığı gözetilmeden sanıklar hakkında şikayet yokluğu nedeni ile düşme kararı verilmesi,

3- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b. maddesi uyarınca belirlenen 3 yıl hapis cezasından TCK’nın 143. maddesi uyarınca 1/3 oranında artırım yapılırken 4 yıl yerine 3 yıl 9 ay hapis cezasına, devamında da aynı Kanun’un 35. maddesi uyarınca ¼ oranında indirim yapılırken 3 yıl yerine 2 yıl 9 ay 22 gün hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayini,

4- Konut dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi nedeniyle sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

5- 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi uyarınca hapis cezası ile birlikte hükmedilen adli para cezasının üst sınırının 100 gün olabileceği gözetilmeden sanık ... hakkında kurulan hükümde temel cezanın yazılı şekilde 150 gün adli para cezası olarak belirlenmesi,

6- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2007/10-108 Esas, 2007/152 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, Kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, alt sınırdan uzaklaşmanın gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi ve orantılılık ilkesi ile bağdaşması gerektiği halde;

sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasa'nın 13/1. maddesi uyarınca hüküm kurulurken, mahkemece "Suçun işleniş biçimi ve kastının yoğunluğu dikkate alınarak takdiren ve teşdiden" denildikten sonra, hapis cezası üst sınırdan az olacak şeklide 1 yıl 3 ay olarak belirlendiği halde, adli para cezasının 150 gün olarak fazla tayini,

7- Belgede sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin hakime ait olduğu dikkate alındığında; suça konu olan ... adına düzenlenen nüfus cüzdanı belgesinin aslı duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan ve denetime olanak verecek şekilde nüfus cüzdanı dosya içine konularak, aldatma kabiliyeti bulunup bulunmadığı belirlendikten sonra, tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumu ile suçun niteliğinin tayini gerekirken, eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

8- Sanık ...’in adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Sultanbeyli (Kapatılan) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2012 tarih 2011/949 Esas ve 2012/95 Karar sayılı ilamı ile sanık ...’in adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan İstanbul Anadolu 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.10.2013 tarih 2013/435 Esas ve 2013/442 Karar sayılı ilamında ayrı suçlardan hükümlülük kararları bulunması karşısında; 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi gözetilerek, en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması ile yazılı şekilde karar verilmesi,

9- Safranbolu Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanetinin 2014/98 sırasında kayıtlı olan ve 12/11/2014 tarihli iddianame ile müsaderesi talep edilen emanet eşyası hakkında bir karar verilmemesi,