Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/13878 K.2022/861

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun mağdurun iş yeri içerisindeki çantasından kredi kartını ve dolap içerisinden parasını çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b ve 31/3. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suçun gerektirdiği cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerine göre hesaplanan 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının 14/04/2016 olan mahkumiyet karar tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk atılı banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçu için TCK'nın 245/1. maddesinde, suç tarihinde yürürlükte bulunduğu şekliyle, üç yıldan altı yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezası yaptırımlarının her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu;

somut olayda suça sürüklenen çocuk hakkında yüklenen suçtan dolayı temel hapis cezası kanun maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, aynı gerekçe ile adli para cezasının gün sayısının 5 gün yerine, 100 gün olarak belirlenmesi suretiyle TCK'nın 245/1 ve 52/1. maddelerine açıkça aykırı davranılması sonucu, fazla adli para cezasına hükmedilmesi,