Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/13937 K.2024/2227

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Mağdur sanık ...'ın, katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mağdur sanık ...'ın 04.06.2015 tarihli celsede şikâyetinden vazgeçtiği ve katılan sıfatını almadığı anlaşılmakla, mağdur sanığın, sanık ... hakkında kurulan hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- O yer Cumhuriyet savcısının, mağdur sanık ...'ın, katılan sanık ...'a karşı kasten yaralama eyleminden hüküm kurulmadığına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

03.02.2015 tarih 2015/140 Esas no.lu iddianame ile mağdur sanık ... hakkında, katılan sanık ...'a karşı eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 53. maddeleri gereğince kamu davası açıldığı hâlde; bu suçtan hüküm kurulmadığının anlaşılması karşısında; mahkemesince sanık hakkında atılı yaralama suçundan zamanaşımı içerisinde hüküm kurulması mümkün olup ortada incelenecek bir hüküm bulunmadığından, o yer Cumhuriyet savcısının konusu bulunmayan temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesinin yollaması ile 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

3- O yer Cumhuriyet savcısının ceza verilmesine yer olmadığına ve mağdur sanık ...'ın hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a- Mağdur sanık ...'ın 04.06.2015 tarihli celsede şikâyetinden vazgeçtiğini bildirmesi nedeniyle, katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan vazgeçmeye karşı diyecekleri sorulduktan sonra sonucuna göre karar verilmesi zorunluluğu,

b- Dosya kapsamına göre, mağdur sanık ...'ın, katılan ...'ye hitaben "sizi öldürürüm lan, sizi gebertirim, a..na koyduğumun orospuları, siz kimi evden kovuyorsunuz, feriştahı gelse beni evden çıkartamaz"şeklinde hakaret ettiği buna karşın katılan ...'nin hakaret ettiğine dair delil bulunmadığı gözetilmeden mağdur sanık ...'ın mahkûmiyeti yerine hakaretin karşılıklı olduğu gerekçesiyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

c-Mağdur sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesi uyarınca mala zarar verme suçundan, katılan ...'ye yönelik aynı Kanun'un 86/2. maddesi uyarınca basit yaralama, katılan ... ve katılan sanık ...'a yönelik aynı Kanun'un 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçundan hükümler kurulduğu,

suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan aynı Kanun'un 151/1. ve 106/1-1. maddelerinde düzenlenen mala zarar verme ve tehdit suçları ile uzlaşma kapsamında olan hakaret ve basit yaralama suçlarının birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı ancak, hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup,

sanığın eylemlerine uyan 5237 sayılı Kanun'un 151/1 ve 106/1-1. maddelerinde düzenlenen mala zarar verme ve tehdit suçlarının uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, hakaret, tehdit, basit yaralama ve mala zarar verme suçlarından uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,