Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/14013 K.2021/18465

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuğun 03/09/2020 tarihli dilekçesinde temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılmasına, eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olmasına göre, mahkemenin 08/09/2020 tarihli, 2014/89 Esas, 2014/451 Karar sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yokluğunda verilen kararın, suça sürüklenen çocuğun kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde bildirdiği adres ile aynı olan MERNİS adresine MERNİS şerhiyle tebliğe çıkarıldığı ve suça sürüklenen çocuğun annesinin imzasına 21/01/2015 tarihinde tebliğ edildiği, tebliğ işleminin doğrudan MERNİS şerhiyle yapılması usule aykırı ise de; dosya kapsamından, kararın kesinleştirilip infaz işlemlerine geçildiği, mahkemenin dosya numarası ve ceza bilgileri bulunan çağrı kağıdının, suça sürüklenen çocuğa adresinde 03/03/2015 tarihinde bizzat tebliğ edildiği,

suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan verilen hüküm nedeniyle 11/03/2015 tarihinde cezaevine girdiği ve hükmün 27/04/2016 tarihinde infaz edildiği hususları birarada nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun 03/09/2020 tarihli dilekçesi ile temyiz ve eski hale getirme isteminde bulunmuş ise de, 03/03/2015 tarihi itibariyle öğrendiği kararı, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 03/09/2020 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuğun temyiz istemi ile yerinde görülmeyen eski hale getirme isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,