Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/14054 K.2024/7551

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1. Sanıklar hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanıkların katılanın işletmecisi olduğu markete giderek katılana hitaben "bu eve giremezsin, eve girmeye çalışırsan sonun iyi olmaz, seni mahvederiz" dediklerinin iddia edildiği olayda, sanıkların tehdit suçundan eylemlerine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-c maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık aslî (olağan) dava zamanaşımının sanıklar hakkında iddianamenin düzenlendiği 07.11.2014 tarihinden inceleme tarihine kadar dolduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında tehdit suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2. Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında Şarköy Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 07.11.2014 tarihli iddianamede sanıkların 5237 sayılı Kanun'un 116/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi talep edilmiş ise de, bahse konu eylemin birden fazla kişi ile birlikte gerçekleştirildiğinin ve sanıkların yaklaşık bir hafta boyunca sürekli olarak suça konu evde kaldıklarının iddia edildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.12.2012 tarihli ve 2012/1247 Esas, 2012/1842 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere.

5237 sayılı Kanun'un 116/4 ve 119/1-c maddelerinde düzenlenen “suçların gece vakti ve birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi”nin konut dokunulmazlığının ihlali suçunun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâlleri olması nedeniyle aynı Kanun’un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, aynı Kanun'un 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre 15 yıl ve 22 yıl 6 ay olarak belirlenmesi gerektiği,

bahse konu eylemin birden fazla kişi ile birlikte ve gece vakti gerçekleşip gereçekleşmediği kesin olarak tespit edilerek eylemin gündüz ve tek kişi tarafından gerçekleştiğinin anlaşılması ya da gece gerçekleştiğinin kesin olarak tespit edilememesi halinde ise zamanaşımı sürelerinin 8 yıl ve 12 yıl olarak uygulanması gerektiği gözetilmeksizin, fiilin suç oluşturmaması nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında, delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda sanıkların sorgusu yapılıp savunmaları saptanmadan beraat kararı verilemeyeceği gözetilmeden,

5271 sayılı Kanun'un 193/2. maddesine yanlış anlam verilerek aynı Kanun'un 191 ve 147. maddeleri gereğince sanıkların sorgusu yapılmadan ve suçla ilgili deliller tamamen toplanmadan, eylemin nitelikleri kesin olarak belirlenerek dosya tekemmül ettirilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,