Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/14091 K.2022/3858

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Dairemizin 30/01/2019 tarih ve 2016/16593 E., 2019/1432 K. sayılı bozma ilamından önce verilen ve temyize konu eylemler bakımından aleyhe temyiz bulunmayan 17/06/2014 tarihli kararda sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Muğla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/12/2009 gün ve 2009/293 E., 2009/698 K sayılı mahkumiyet kararındaki 2 yıl 6 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden yazılı şekilde bahsi geçen ilamdaki hapis cezası ile birlikte hükmedilen adli para cezasının da tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak, sanık hakkında “Muğla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/12/2009 gün ve 2009/293 E., 2009/698 K sayılı mahkumiyet kararındaki 2 yıl 6 ay hapis ve 400 TL adli para cezasının tekerrüre esas alınmasına,