Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/14217 K.2024/877

Sanıklar hakkında kurulan beraat hükümlerinin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Şikâyetçinin sanıkların üzüm bağına zarar verdiğinden bahisle şikâyetçi olduğu, yargılama sırasında kendisinin sanıkların tarlasına zarar verdiğini görmediğini, zarar verildiğini söyleyen kişinin ... isimli şahıs olduğunu beyan ettiği, ancak Mahkemece bu hususta bir araştırma yapılmadığı anlaşılmakla; ... isimli şahıs araştırılarak, tanık sıfatıyla duruşmaya celbi ile sanıkların hayvanlarını şikâyetçinin bağında otlatırken görüp görmediği ve olaya yönelik bilgi ve görgüsü sorulmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,