Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/14219 K.2024/6867

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak ;

Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 50/1-f maddesine göre “mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle ve gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya” şeklinde tedbire çevrilebileceği belirtildiği hâlde, sanığın gönüllü olup olmadığı sorulmadan sanık hakkında tayin olunan hapis cezalarının yazılı şekilde kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrilmesine karar verilmesi,

Kabule göre de,

Sanık hakkında verilen sonuç cezanın hapis olması durumunda tekerrür hükümlerinin uygulanacağı, seçenek yaptırımlarda tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı nazara alınmadan sanık hakkında kamu malına zarar verme ve kasten yaralama suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,