Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/14386 K.2024/8071

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gözetilerek en ağır cezaya konu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, sanığın adli sicil kaydında yer alan Sarıgöl Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2014 tarihli ve 2006/94 E., 2008/141 K. sayılı ilamının yanı sıra kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra olması sebebiyle tekerrüre de esas alınamayacak nitelikteki İskenderun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2015 tarihli ve 2014/381 E., 2015/100 K. sayılı ilamının da tekerrüre esas alınması,