Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/14484 K.2022/3769

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın, mahkemede beyan ettiği adresine öncelikle Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebliği gerekirken, hükmün doğrudan adres kayıt sistemindeki adresinde, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılan 21.04.2014 tarihli karar tebliği işleminin geçersiz olması karşısında, sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek, yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e maddesine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, sanık hakkında mahkumiyet kararının verildiği 18.02.2014 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,