Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/14629 K.2022/5083

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında, iş yeri dokunulmazlığının ihlali olan suç adının konut dokunulmazlığının ihlali şeklinde yanlış yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüş; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizin 18/12/2013 tarihli bozma ilamından önce verilen ve yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edilen 15/12/2011 tarihli kararda sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK’nın 116/4, 119/1-c ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası verildiği ve verilen hapis cezasının ertelendiği, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu kararın, bozmadan sonra kurulan 02/06/2016 tarihli hükümde, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,