Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/14793 K.2024/4965

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın olay tarihinde kullandığı aracın direksiyon hâkimiyetini kaybederek katılanın arabasına çarparak zarar vermesi şeklinde iddia olunan eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 151/1 maddesinde öngörülen mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin, sanığın sorgusunun yapıldığı 21.03.2016 tarihi ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,