Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/14816 K.2023/8989

özgü güvenlik tedbirine hükmedilmesine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tavşanlı Cumhuriyet Başsavcılığının, 2015/1039 iddianame numaralı ve 07.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın, katılanın kahvehanesinde bulunan sandalyeye tekme atmak suretiyle suça konu sandalyeye zarar verdiğinden bahisle mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 32/1. maddelerinden uygulama yapılması istemiyle kamu davası açıldığı tespit edilmiştir.

2. Tavşanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2016 tarihli ve 2015/787 Esas, 2016/422 Karar sayılı kararıyla mala zarar verme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/3-a, 5237 sayılı Kanun'un 32/1, 57/1. maddeleri gereğince sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ve akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirine hükmedildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteminin, "sanığın atılı suçtan beraat etmesi gerektiğine, hükmün usûl ve yasaya aykırı olduğuna, re'sen gözetilmesi gereken nedenlere" yönelik olduğu tespit edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

A) Dosya kapsamına göre; sanığın, katılanın işletmiş olduğu kahvehaneye gelerek çay içtiği, daha sonra sebepsiz yere kahvehanede bulunan sandalyeye tekme atarak kahvehaneden çıkıp gittiği, sandalyenin kırıldığı ve olayla ilgili olarak ...'ün şikâyetçi olduğu, 21.08.2015 tarihli Görgü ve Tespit Tutanağı ile "şikâyetçiye ait sandalyenin kırık olduğunun" tespit edildiği.

Adalet Bakanlığı Adli Tıp Kurumu Kütahya Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 03.09.2015 tarihli rapora göre, "sanığın, suçu işlediği sırada fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını idrak etme ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini ortadan kaldıracak boyuttaki bu akıl hastalığının etkisi altında olduğunun" tespit edildiği, sanık hakkında mala zarar verme suçundan ceza verilmesine yer olmadığına ve akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirine hükmedildiği belirlenmiştir.

B) Sanığın ikrarı, Adalet Bakanlığı Adli Tıp Kurumu Kütahya Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 03.09.2015 tarihli rapor, 21.08.2015 tarihli Görgü ve Tespit Tutanağı, katılanın beyanları, dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A) Aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin anılan tüm delillerle saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçun vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla sanık müdafiinin "sanığın atılı suçtan beraat etmesi gerektiğine" yönelik temyiz istemi yerinde görülmemekle, anılan temyiz sebebi yönünden kurulan hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B) 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup sanığın, katılanın kahvehanesinde bulunan suça konu sandalyeye tekme atmak suretiyle sandalyeyi kırması şeklindeki eylemine uyan, 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle kurulan hüküm hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR