Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/1490 K.2022/14573

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sanıklar ... ve ... müdafiinin, sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve kasten yaralama suçlarından verilen beraat kararı ile sanık ...’ın müşteki ...’e yönelik kasten yaralama ve tehdit suçundan kurulan hükmü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

I- Sanık ...’ın müşteki ...’e karşı kasten yaralama suçundan ve sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan ve sanık ... hakkında tehdit suçundan 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynı maddenin 12. fıkrası ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 2009/13-12 sayılı kararına göre itiraza tabi kararlardan olduğu, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda ya da merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, sanıklar müdafiinin dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-Katılanlar ..., ... vekilinin sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan açılan davada, suçtan doğrudan zarar gören suçun mağduru ... olup, katılanlar ..., ...‘ın müşteki .... ile aynı evde yaşamadıklarının anlaşılması karşısında, suçtan doğrudan zarar görmedikleri ve bu nedenle de davaya katılma hakkı bulunmayan ... ve ...‘ın hükmü temyiz etme hakkı olmadığı anlaşılmakla, müdafiinin bu suça yönelik temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

3-Sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik müşteki vekilinin temyiz itirazlarına gelince;