Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/1517 K.2022/14579

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin 05.03.2016 tarihli dilekçesi ile hakkında hakaret suçundan vekalet ücreti verilmesi gerektiği, sanık ... hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarını temyiz ettiği, katılan sanık ... ise, hakkında mala zarar verme suçu yönünden kurulan mahkumiyet hükmü ile katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen beraat kararını temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ... yokluğunda verilen 02/03/2016 tarihli hüküm sanığın sorgusu esnasında en son verdiği adres yerine, doğrudan MERNİS adresinde muhtara 23.03.2016 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın öğrenme üzerine 20.04.2016 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I- Sanık ... hakkında kasten yaralama ve hakaret suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynı maddenin 12. fıkrası ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 2009/13-12 sayılı kararına göre itiraza tabi kararlardan olduğu, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda ya da merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, sanık ... ile sanık ... müdafiinin dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE,

II- Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Sanık ... hakkında mala zarar verme, suçundan kurulan hükmün gerekçe bölümünde, "İlk haksız hareket fiilinin kimden geldiği anlaşılamadığından olayın oluşu ve özelliğine göre sanıklar hakkında TCK'nın 29. maddesinde yer alan haksız tahrik indirimi hükümleri makul oranda uygulanmıştır." şeklinde kabul edildiği halde sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümde TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılamaması,

2- Erteleme kurumuna göre daha lehe olan ve 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesi uyarınca tayin olunan kısa süreli hapis cezasının aynı Kanun'un 50/2 maddesi gereği adli para cezası dışındaki seçenek yaptırımlara çevrilebileceği de göz önüne alınarak; sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki etkileri gibi hususlar dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin tartışılması gerektiği gözetilmeden, "...cezası ertelendiğinden bahisle TCK'nın 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" şeklinde yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında TCK'nın 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,