Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/1534 K.2022/15800

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların, katılanlar ... ve ... ile aralarında husumet bulunduğu , olay günü de, katılanlara ait evin camlarını kırıp perdeleri tutuşturdukları, katılanların evi yanarken, yangının, katılan ...’e ait bitişik eve sıçradığı, katılan ...’in evinin çatısının bu şekilde yandığının anlaşılması karşısında;

Sanıkların asıl kastının,.....ve ...’e ait olan eve yönelik olduğu, alevlerin yayılması üzerine yangının diğer müşteki ...’in evine sirayet ettiği dikkate alındığında, müşteki ...’e yönelik eylemleri nedeniyle TCK’nın 21/2 maddesinde yer alan olası kast hükümlerinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

1-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek nitelikte birden fazla ilam bulunan sanık ... hakkında, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gözetilerek en ağır cezaya konu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden birden fazla hükümlülüğün tekerrüre esas alınması,