Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/15670 K.2021/21567

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... ile hükümlü ...'nin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

a-Hükümlü ... hakkında; Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 07/01/2019 tarih, 2017/3790 E.-2019/105 K. sayılı kararındaki, sanık ... hakkındaki bozmanın, aynı suçu işleyen ve temyiz talebi reddedilerek hakkındaki hüküm kesinleşen hükümlü ...'ye sirayet ettirilmesinin, hükümlü ...'ye bozmadan sonra verilen 28/11/2019 tarihli hükmü temyiz hakkı vermeyeceği ve sirayet müessesesinin yasal sonucu gereği hükümlünün bu hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığından,

b-Sanık ... hakkında; yokluğunda verilen ve 20/01/2020 tarihinde usulüne göre tebliğ edilen kararı, CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra, 28/01/2020 tarihinde temyiz eden sanığın süresinde olmayan temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla, 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-O yer Cumhuriyet Savcısının tüm sanıklar hakkındaki temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanıklara yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,