Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/1590 K.2022/16448

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılan sanık ...’un, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair karar ile mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından hakkında verilen mahkumiyet kararlarını temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan sanık ...’un, sanık Abdulahmit’e yönelik mala zarar verme eylemini uzlaşma kapsamında bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 86/2-3-e maddesinde düzenlenen kasten yaralama eylemi ile birlikte gerçekleşmesi nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı anlaşılmakla tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının,

15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte katılan sanık ... yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.