Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/16101 K.2022/473

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre mahkemenin gerekçesi yeterli görüldüğünden tebliğnamedeki 1 nolu bozma düşüncesine katılınmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya kapsamına, savunmaya, mahkemece yapılan keşfe, keşifte dinlenen mahalli bilirkişi beyanlarına ve teknik bilirkişi raporlarına göre, sanığın mera vasfında bulunan taşınmazın bir kısmını traktörle sürerek buğday ekmesi biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 154/2. maddesinde düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının belirlenmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması;