Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/16385 K.2022/6807

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.06.2017 tarih, 2017/566 Esas, 2017/317 Karar sayılı kararında da ifade edildiği gibi farklı kişilere ait olduğu malum olan su saatlerinin çalınması eylemlerinin ayrı ayrı hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, tek bir hırsızlık suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Bakırköy 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.10.2012 tarihli ve 2011/569 E., 2012/881 Karar sayılı ilamından dolayı mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, anılan ilamda birden fazla mahkumiyet hükmü bulunduğundan, 5275 sayılı Kanun'un 108/2.maddesi uyarınca daha ağır cezayı içeren hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmünden dolayı sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından “sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına” ilişkin kısım çıkarıltılarak,