Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/16502 K.2021/19659

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin 03/01/2019 tarihli temyiz talebi 15/01/2019 tarihli ek karar ile hırsızlık yönünden reddedildiği ve anılan ek kararın sanık müdafiine 23/01/2019 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine sanık müdafiinin ek karara yönelik temyiz talebinin bulunmadığı tespit edilerek yapılan incelemede;

I- Sanık ... hakkında mağdur ...’na karşı hırsızlık suçundan ve sanıklar ... ve ... hakkında tüm müştekilere yönelik konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, sanıklar hakkındaki mahkumiyet kararlarının hatalı olduğuna ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde hapis cezası yönünden, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanması hususunda bir karar verilmemiş ise de, anılan madde ve fıkrada belirtilen hak yoksunluklarının uygulanması hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren

08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş,

Sanıklar hakkında ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak yeniden kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar ... ve ... müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi'nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

II - Sanık ... hakkında müştekiler ..., ..., ... ve ...’a karşı hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

İlk derece mahkemesince sanık hakkında müştekiler ..., ..., ..., ve ...’a karşı hırsızlık suçundan 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedildiği, sanıklar ve o yer Cumhuriyet Savcısının istinaf talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında hapis cezalarının artırıldığı ancak sonuç ceza olarak kazanılmış hak gereği 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedildiği anlaşılmakla, anılan hükümlerin de temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanık hakkındaki mahkumiyet kararlarının hatalı olduğuna ve beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

O yer Cumhuriyet Savcısı 24/07/2017 tarihli istinaf dilekçesinde müşteki ...’e(...) yönelik hırsızlık suçu yönünden aleyhe istinaf talebinde bulunmuş olmasına rağmen sanık hakkında bu müştekiye yönelik kurulan hükümde kazanılmış hak nedeniyle 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan cezanın 1 yıl 13 ay hapis cezası olduğu ve infazın bu miktar üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin hükümlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un CMK'nın 303/1. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden "sanığın 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına " cümlesi çıkarılarak yerine "CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle,