Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/16709 K.2021/18931

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İddianamede sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanması istenmemiş ise de 12.05.2015 tarihli duruşmada adli sicil kaydı okunduğunda sanığın, “okunan kayıtların doğru olduğunu ve kendisine ait olduğunu” ifade ettiği anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümde TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasında isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozmaya ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın Bakırköy 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.06.2013 tarihinde kesinleşen 2009/1129 E 2013/575 K sayılı ilamının tekerrüre esas alınmasına ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiş ise de anılan ilamda birden fazla mahkumiyet hükmü bulunduğundan, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca daha ağır cezayı içeren hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasına mahkumiyet hükmünden dolayı sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,