Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/16878 K.2024/9957

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanıklar ve sanık Yusuf Kaim müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıkların gündüz vakti birden fazla kişi ile birlikte rıza dışında kullanılmayan eski ceza infaz kurumu binasına girdiklerinden bahisle haklarında dava açıldığı, eylemlerin 5237 sayılı TCK'nın 116/2, 119/1-c maddelerinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, 25.03.2015 tarihli mahkûmiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,