Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/16880 K.2021/20108

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İlk derece mahkemesince, sanığın genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan 5237 sayılı TCK’nın 170/1-a, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, mala zarar verme suçundan hakkında açılan kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle düşürülmesine karar verildiği, o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek,

duruşma açılıp ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak 5237 sayılı TCK’nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı gereği en ağır cezayı gerektiren suç olan mala zarar verme suçundan hüküm kurulması gerektiği belirtildikten sonra sanığın müşteki ...’a yönelik mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK’nın 151, 152/2-a, 21/2, 62 ve 51. maddeleri uyarınca erteli 4 ay 13 gün hapis cezası ile mahkumiyetine hükmedildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1- Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Yokluğunda verilen ve 19/12/2020 tarihinde kendisine tebliğ edilen kararı, yasal temyiz süresi olan 15 günlük sürenin son günü olan 03/01/2021 gününün tatil olması nedeniyle 04/01/2021 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın 04/01/2021 tarihli temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep göstermediğinin anlaşılması karşısında, sanığın temyiz isteminin CMK’nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, tek bir eylemi ile birden fazla kişinin zarar görmesine neden olan sanık hakkında TCK’nın 151/1, 152/2-a ve 43/1. maddeleri gereği tek bir hüküm kurulması gerekirken sanığın müştekilere yönelik eyleminin ikiye bölünerek müşteki Emine’ye karşı eylemi nedeniyle TCK’nın 151/1, 152/2-a, 21/2 ve 62. maddeleri gereği 4 ay 13 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesinin usul ve esasa aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;

İlk derece mahkemesince, sanığın genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan 5237 sayılı TCK’nın 170/1-a, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, mala zarar verme suçundan hakkında açılan kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle düşürülmesine karar verildiği, o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek,

duruşma açılıp ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanığın müşteki ...’e yönelik mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK’nın 151, 152/2-a, 168/2 ve 62 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan karara Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının itirazı üzerine itiraz mercii olan Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince 29/12/2020 tarihli ve 2020/61 D.İş sayılı karar ile itirazın redddine karar verildiği anlaşılmakta ise de;

temyiz incelemesi neticesinde verilen iş bu bozma ilamımızda belirtilen bozma sebebine göre, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin anılan kararına karşı Samsun Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 5271 sayılı CMK’nın 308/A maddesi uyarınca olağanüstü kanun yollarından itiraza gidilmesi ve itirazın kabulü halinde iş bu bozma ilamımız sonucu her iki dosyanın birleştirilerek karar verilmesi gerektiği değerlendirilmekle yapılan incelemede;

Sanığın, eşi ile yaşadığı tartışma neticesinde kiracı olarak ikamet etmekte olduğu mülkiyeti müşteki ...’e ait evdeki eşyayı ateşe vermesi sonucu çıkan yangın neticesinde müşteki ...’e ait ev ile bu evin üst katında ikamet eden müşteki ...’a ait evin zarar gördüğü olayda; sanığın, aynı suç işleme kararının icrası kapsamında atılı suçu birden fazla müştekiye karşı tek bir fiille işlemesi nedeniyle hakkında tek bir suçtan hüküm kurularak 5237 sayılı TCK’nın 43/2. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği ve bu durumda aynı Kanun’un 21/2. maddesinin uygulanma olanağının bulunmadığı gözetilmeden, eyleminin her bir müştekiye karşı ayrı suç oluşturduğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmesi,