Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/17061 K.2022/1790

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay tarihinde gece vakti müştekinin aracından oto teybi, para ve kredi kartı çalması şeklindeki eyleminin 765 sayılı Kanun'un 493/1, 81 maddeleri ile 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143 maddelerinde düzenlenen suçları oluşturduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı Kanun'un 9. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından, 765 sayılı Kanun'un 493/1, 81 maddelerinde öngörülen hırsızlık için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/4 ve 104/2 maddelerinde belirtilen 15 yıllık zamanaşımının, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerine göre belirlenen zamanaşımından daha lehe olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı Kanun'un 493/1, 81 maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/4 ve 104/2 maddelerinde belirtilen 15 yıllık genel dava zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı nedeniyle duran süre de (3 yıl 8 ay 8 gün) eklendikten sonra, suç tarihi olan 06.07.2001 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,