Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/17157 K.2021/17244

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yokluğunda karar verilen sanığın tebligat tarihinde cezaevinde bulunması nedeniyle, sanığa gerekçeli karar tebliğ edilirken, tebliğ edilen karar içeriğinin okunup, anlatılma suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunması karşısında; cezaevi idaresince sanık hakkında düzenlenen 04/10/2010 tarihli tebligat belgesi içeriğine göre tebliğ işleminin, CMK'nın 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olmayıp geçersiz olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık uzamış dava zamanaşımı süresinin, 30.10.2003 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,