Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/17330 K.2024/9268

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, hükümlü olarak bulunduğu ceza infaz kurumundaki pencere camını kırması, infaz memuru olan katılanı 03.04.2014 tarihinde sair bir kötülük edeceğinden bahisle, 28.04.2014 tarihinde ise öldürmekle tehdit etmesi, ayrıca 03.04.2014 ve 28.04.2014 günlerinde katılana hakaret etmesi şeklindeki eylemlerinin, 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a, 125/3-a, 106/1-1.cümle ve 106/1-2.cümle maddelerinde düzenlenen kamu malına zarar verme, hakaret ve tehdit suçlarını oluşturduğu; bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, süreyi kesen son işlem olan sanık hakkında mahkûmiyet kararının verildiği 27.10.2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,