KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2021/17589 E., 2022/7010 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Nisan 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
340 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I)Sanıklar ... ve ...’ın temyiz taleplerinin incelenmesinde;
04/02/2020 tarihinde tefhim edilen hükümleri CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra, 17/03/2020 ve 18/03/2020 tarihlerinde temyiz eden sanıklar ... ve ...’ın süresinde olmayan temyiz istemlerinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II)Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,
III)Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nun 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına “Erteli hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına;
anılan maddenin 3. fıkrası gereğince, cezası ertelendiği için kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise maddenin 1 ve 2. fıkralarının uygulanmamasına, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/17589, K. 2022/7010, 7 Nisan 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama