Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/17622 K.2022/1078

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen kararın sanığa 30/04/2013 tarihinde Samsun (Kapatılan) E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Merkez/Samsun adresinde tebliğ edildiği, tebliğ zarfının üzerinde “Muhatabın adresinde bizzat kendi imzasına tebliğ edildi” şerhine yer verildiği,

kararın yasa yolu bildiriminde sanığa CMK'nın 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle sanık yanıltıldığı gibi “Tebligat tarihinde cezaevinde bulunan sanığa tebliğ edilen karar içeriği okunup, anlatılmak” suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunması nedeniyle, tebligatın da usulüne göre yapılmadığının anlaşılması karşısında, hükmün tebliği işlemi geçersiz olduğundan, sanığın eski hale getirme talebinin kabulü ile öğrenme üzerine yapmış olduğu 23/09/2020 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

UYAP kayıtlarına göre, sanığın hüküm tarihinde Samsun (Kapatılan) E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, sanığın hükmün açıklandığı 09/04/2013 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,