Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/17685 K.2024/10449

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317, maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Suç tarihi itibari ile TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın lehine olan ve hırsızlık suçundan eylemine uyan 6545 sayılı Kanun ile getirilen değişiklikten önceki haliyle TCK'nın 142/1-c maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırı 2 yıl olduğu ve alt sınırdan uzaklaşıldığı belirtilmediği ve gerekçe de gösterilmediği hâlde 3 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,

2. Sanık hakkında TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırım oranının suç tarihi itibarıyla en fazla 1/3 oranında olması gerekirken, 1/2 oranında artırım yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi,

3. Kabule göre de;

İddianame içeriğine göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/h. maddesinin uygulanması istenildiği hâlde ek savunma hakkı verilmeden aynı Kanun’un 142/1-c. maddesi ile uygulama yapılması,