Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/17708 K.2021/19572

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın mahkemece resen müdafii atandığı, sanığın sonraki duruşmalara gelmediği için avukat ile hiç karşılaşmadığı, ancak bu durumdan sanığın haberdar olmadığı, sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen 10.11.2005 tarihli hükmü müdafiinin temyiz etmediği, sanığa gerekçeli kararın hiç tebliğ edilmediği, sanığın öğrenme üzerine verdiği 01.02.2021 tarihli temyizinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın savunmalarına göre, olay günü saat 06.00 sıralarında gündüz sayılan zaman diliminde şikayetçiye ait iş yerinin açık balkon kapısından temyiz dışı sanık ... ile içeri girip söz konusu eşyaları çalması şeklindeki eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522. maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/3, 104/2. maddeleri ile 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 116/2, 119/1-c, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Kanun'un 7/2, 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri ışığında,

dava zamanaşımı bakımından 5237 sayılı TCK'nın hükümlerinin sanık yararına olması ve 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddeleri uyarınca belirlenen 8 yıllık zamanaşımı süresinin karar tarihi olan 10.11.2005 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,